Blauwe Bloggerblog

【P】【r】【i】【k】【b】【o】【r】【d】 【j】【a】【n】【u】【a】【r】【i】 【2】【0】【2】【6】 Zo, meteen ook maar het nieuwe prikbord. Dan hoef ik morgen niet voor dauw en dag op te staan. Ben ik ook beslist niet van plan!  Het is inmiddels witter dan wit. De sneeuw stapelt zich op, en als het zo doorgaat raak ik zelfs op driehoog ingemetseld. Gelukkig is er hoop op betere dagen, zo laat Annemie weten middels deze inzending: De volgende korte cursus antwerps is ingezonden door de heer Stadswandeling, die gewoonlijk naar Brugge afreist, maar blijkbaar een verkeerde citytrip had geboekt. Annemie verzocht me deze mededeling toe te voegen. Geen probleem, doe ik graag! Beste vrienden en vriendinnen, Het is mij gelukt Vin zijn Blogger te hacken. Nu kan ik er iets op plaatsen zonder dat hij het weet of ziet. Ik zal braaf blijven en een verjaardagsgif plaatsen. Binnen een uur is hij een jaartje jonger geworden. Dankjewel, André, voor het inbreken op mijn account. Het is dat ik je er toestemming voor had gegeven, anders was...

Dit bedoelde ik. Dit is de favoriete MAD-coverbewerking van vriend André. Een heel oud maaksel alweer. Dit jaar herdacht middels de paassmurf-bewerking die ik zojuist heb geplaatst. Voor het eerst heb ik een bewerking van mezelf aan de reeks nieuwjaarsmaaksels toegevoegd. Op verzoek van velen dus. Nu ja, van enkelen. Ik fris met deze MAD cover jullie geheugen even op.

Daar zijn ze weer, de oud/nieuwjaarsmaaksels. Op alfabetische volgorde en verspreid over de avond geplaatst. Let wel: in éen post, en wel deze. Dan komen alle reacties hiér binnen en hoef ik ze later niet te kopiëren naar een verzamelpost (die ik zou maken zou ik alle maaksels los plaatsen. Het eerst aan de beurt is de letter A. De eer valt dus te beurt aan de smurf uit Ukkel. Nummer twee, ook met een A, is natuurlijk Annemie.  Eh... 's even denken... Na de A volgt ook alweer? Ach natuurlijk, de C! Ik pak mijn leesplankje er maar eens bij. 'Aap' heb ik gehad. Pardon, correctie: ikzelf kom nog. Potver! Wat komt er na de C? Even aan het kofschip denken dan maar. Juist! De H! Henk, echter, is nogal boosjes op me. Ik verwacht niet dat hij zich meldt vanavond. Geeft niet, ga ik gewoon meteen verder. Met de J. Van onze Jans. Bijna elf uur. Welke letters resteren nog? Even tellen op de vingers van mijn linkerhand... Ah! De P van drs. Bouchier!  Ach, vooruit, dan smurf ik mezelf oo...

Voor wie deze afbeelding niet scherp in beeld krijgt: schaam je! Dat wordt niets, de rest van de dag en avond. Dat wordt tegen zessen, vóor het eten nog, voor pampus gaan en pas de tweede week van het nieuwe jaar uit de coma ontwaken. Zelf ben ik nog geheel helder, en ga nu eerst op bezoek bij mijn twee oude oliebollen van ouders. Ik meld me vanavond - nog steeds geheel nuchter - terug. Ik plaats dan, traditiegetrouw, mijn nieuwjaarswensen aan jullie, middels een grappige afbeelding voor elk. Ik zet ze in éen post, maar met tussenpozen. Controleer dus geregeld of jouw maaksel al is toegevoegd.  Tot later, luitjes. En voer die 'oudjaarsdelicatessen' op aan de vogels buiten, die zijn dol op vetbollen!

Wel snotverde#@$%^&*! Het lukt echt niet meer! Ik kan niet eens meer een fragment van de vorige clip transformedereren tot gif. Of toch? Ja, tóch. Maar nu is het half past twee, dus ik kap ermee!

Echt, luitjes, ik zou wel willen, maar ik kan het niet. Ik ben gaar. Ik zou best nog even door willen gaan met het posten van onzin, maar ik moet hoogstnodigst naar bed. Mijn fles is leeg, mijn energie is op. Goddank is 2025 bijna voorbij en kan ik in '26 een frisse start maken. Ik ben totaal opgebrand. Mijn lontje was nét iets te kort. Ik ga me aanmelden voor een plastische verlenging. Met het risico dat mijn lontje dan onder mijn broekspijpen vandaan komt.

Ach, luitjes, ik draai, zoals ieder jaar, mijn plaatjes van André Hazes. 'Eenzame Kerst', en ook 'Koud zonder jou'. Het biedt me weinig troost. Ik heb een zeer eenzame Kerst achter de rug, en zie een nog eenzamer jaarwisseling tegemoet. Ik kwijn weg in zelfmedelijden. Is er nog hoop voor mij? Ik hoop het. De enige hoop die ik zie, echter, ligt in mijn toiletpot.

Mooi zo, Kerst zit erop! Die amerikaanse baardige vetkwab met hamburgerpens is weer vertrokken. We maken ons nu op voor onze eigen oliebollen/smoutebollenschranspartij. Ikzelf lust die dingen niet. Ik zal dan ook jammerlijk doodvriezen nu de temperatuur beneden de 0° is gedaald, wegens een tekort aan brandstof. Het is dientengevolge zeer onzeker of ik het wel red tot aan oudejaarsavond. Vanwege de hoge energieprijzen heb ik mijn thermostaat op -10 gezet. Dit kon weleens mijn laatste post worden... Maar ach, wat zwets ik nou? Al jullie reacties hier zijn hartverwarmend, dus dát orgaan zal morgenochtend wel weer opstaan, ook zonder bijbehorend lichaam. Geen zorgen dus, ik vind wel een nieuw donorlichaam. Doodgevroren mensen genoeg, buiten. Ik keer weder als herboren, in het lichaam van een meisje met zwavelstokjes!

Hopla! Hier, op dit Blauwe Bloggerblog, ook maar even een vrolijke kerstwens. Ik ben namelijk nogal goedgemutst vandaag!

Zoals aangekondigd bij het prikbord: een knotsgekke bewerking van André als kerstbal. Op dezelfde wijze gemaakt als de MAD-kerstbal op mijn gele blog, dus met Paint.net, het programma waarmee je de gekste grappen kunt uithalen!

Luitjes, ik meldd mij tijdelijk av. Onze Blaauboerin Jannie (dit is haar meisjesnaam) meldde zich vanavond via de mail met een dringende oproep haar morgenochtend te woord te staan middels Teams. Nu heb ik haar voor het laatst enkele maanden terug gesproken, dus ik maak er tijd voor vrij. Ik ben dan ook morgenochtend niet online. En morgenavond ook niet, want dan gaan Annemie en ik weer aan het (satire)knutselen. Ach, wat een drukte! Maar... de oudjaarsmaaksels zijn af! Ik ben klaar voor de start! Ik start deze week nog met mijn kerstposts op al mijn blogs, maar dat moet wel tussen de drukke bedrijven door, want maandagavond heb ik weer avspraak met André. Heb meelij met mij. Ik weet van achter niet meer dat ik van voor leef en vice versa. Het is ook elk jaar hetzelfde liedje! Een klef kerstliedje nog wel! 

Heb ik dit 'vurrukkullukke' nummer al eens eerder geplaatst? Ik bedoel dan op dit blauwe bloggerblog? Ik check het zometeen wel even. Maakt niet uit, ik plaats het toch. Ik ontdekte zojuist zowaar een elpee van Josst die ik niet kende: 'Als een rivier'. En ik vond hem ook, op Spotify. Niet te downloaden natuurlijk. Oh nee? Toch wel! Met een online Spotify Downloader! Hebbes! 

Kijk, dit merk bedoelde ik. En deze afmeting. Helaas ben ik dit handige vestzakformaat nog nooit tegengekomen. Waarschijnlijk stomweg overheen gekeken.

Wéer zo'n vies oud mannetje? Geen Sint maar Santa? Jazeker! Deze keer niet met een zak vol strooigoed, maar met een zak vol ballen. Beter zou die zak die zak hebben volgeladen met zout, want zowaar, het gaat nog koud worden ook, zie ik aan het weather gadget op mijn bureaublad. Ik bereid me dus voor op een hongerwinter en sla alvast enkele kilo's chocola in. Dit blog mag dan mijn blauwe zijn, maar ik zie liever blauw van de blue curaçao dan van de kou. Ik voorzie mijn inwendige potkachel wel van brandstof. Ik ga aan de kerstenbonbons met likeur, mes chéri(e)s! (In werkelijkheid lust ik noch likeur, noch likeurbonbons. Maar wél chocola! Ik zal vanavond in een volgende post mijn favoriete merk en formaat tonen.)

Ja hoor, het was weer eens zo laat! Kritieke beveiligingsmeldingen van Google. Mijn wachtwoorden waren gelekt. En wel op bijna al mijn Gmail-accounts. Of ik maar zo vriendelijk wilde zijn ze te wijzigen. Heel fijn! Maar... daar heb ik, lang geleden alweer, een simpele list voor bedacht. Mijn ww hou ik hetzelfde, ik zet er enkel een cijfer achter. Ik ga niet compleet veranderen van wachtwoord, want dan onthou ik ze nooit. Nu, op deze slinkse wijze, hoef ik, indien nodig, enkel even in mijn document te kijken waarin ik de slotcijfers bijhou. Aanpassen gaat dus razendsnel.  Helaas sprong wel meteen POP Peeper op tilt. Logisch, want de inloggegevens klopten niet meer. Ook daar heb ik dus de eindcijfers moeten veranderen.  Hopelijk laat Google me nu weer een jaar met rust! Vertaling engelse tekst: Sorry, maar uw wachtwoord moet een hoofdletter bevatten, een cijfer, een haiku, een bendesymbool, een hiëroglyf en het bloed van een maagd.

Even jullie geheugen opfrissen? Dat kan! Hiet zijn de maaksels uit 2022. Ik herpost van alles op Blogger, dus waarom niet deze ook?

Ook dit jaar weer zal ik een reeks posts plaatsen op oudejaarsavond. Ik doe dat al sinds 2020. Dat was dus op ELLO. Die eerste keer nog tamelijk primitief, de jaren erop steeds mooier. In 2022 beeldde ik jullie af als skiërs op oude wintersportfoto's. Misschien herinneren jullie je het nog. Ook Kuifje is tweemaal de revue gepasseerd, en vorig jaar nog Tom Poes (van Marten Toonder). Dit jaar wordt het weer iets geheel anders. Het groepje is iets kleiner geworden; Wilma Dijkstra (van Quodari) is er niet meer bij, en Lucrèce Ramaut is ofwel ernstig ziek of niet meer onder ons. Erg jammer, maar de tijd gaat voort. Quodari is inmiddels geheel uitgestorven, ELLO is al langer dood, maar Blogger is springlevend. En wij, overlevenden, zijn er nog. Ik ga dus ook dit jaar weer aan het knutselen.  Voor nu eerst even dit maakseltje met opgespoten gipssneeuw van jullie dodelijke ski-ongevallen van drie jaar terug. Fijn dat jullie allemaal op de 'Game over'-knop hebben gedrukt!

Ik wil er niet over aan de gang blijven, maar ik blijf me verbazen. De extreme pieken zijn weg, maar op al mijn reguliere blogs (dit blauwe dus niet meegeteld, want posts op dit blog deel ik niet op Pinterest) blijf ik zien dat ze plots véel vaker bezocht worden dan voorheen. Op Humorgedichten, bijvoorbeeld, heb ik nu al anderhalf keer zoveel views als gedurende de gehele vorige maand. Heel verheugend, maar begrijpen doe ik het niet. Of het moet komen omdat mijn posts steeds hoger in de zoekresultaten op zowel Pinterest als in de webzoekmachines komen te staan.  Ik zal er nu over ophouden, maar het blijft voor mij hoogstverbezzingwakend!

Beste vrienden en vriendinnen, onlangs nog plaatste ik onze André als alien in Brugge (voor de spiegel, met fotocamera) op mijn gele blog. Gisteravond had ik weer eens een afspraak met het ruimtewezen middels Teams en UltraViewer. Ik heb hem enkele leuke en handige sites getoond. En toen we daar toch waren, zijn we meteen maar aan het knutselen gegaan. Het resultaat is dermate fraai geworden dat ik het hier toon in een aparte post, niet bij het prikbord. Hij staat er nu beter herkenbaar op, dus jullie zullen geen moeite hebben hier alien André, ofwel Andrélien, te herkennen. Houdt allen ramen en deuren goed gesloten, want vóor je het weet ontwaak je, gekneveld en wel, in een ruimteschip, op weg naar zijn thuisplaneet!

En dus maak ik nog maar wat meer reclame voor mijn drie blogs waarop ik het meest van leer trek tegen de gevestigde orde en tegen megalomanen en despoten. Ik doe dat met plezier en met een groot gevoel van voldoening. En ik laat me door geen tiran of machtswellusteling dwarsbomen! Dat ze maar fijn de vliegende apenpip mogen krijgen!

Ik heb het al hier en daar gemeld, ik kreeg vandaag idioot veel views. Op al mijn blogs. Ik ben er blij mee, maar ik vraag me wel af wat er aan de hond is. Zelfs Blogger raakte ervan in de war, want ik kreeg plots 'captcha's' in beeld, waarin ik moeilijk te ontcijferen woorden moest intypen. 'CAPTCHA's (Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart) zijn beveiligingsmaatregelen op het web die bots en geautomatiseerde scripts tegenhouden door gebruikers een test te geven die alleen mensen kunnen oplossen, zoals het overtypen van vervormde letters/cijfers of het selecteren van afbeeldingen (bijv. stoplichten) om spam, fraude en misbruik van online formulieren te voorkomen. Moderne versies, zoals reCAPTCHA, analyseren gebruikersgedrag om te bepalen of een gebruiker een mens is, zonder altijd een zichtbare test te tonen, wat frustratie vermindert en toegankelijkheid verbetert.' Maar goed, ik trek me er geen moer van aan. Ik verdenk Poeti...

Huh? Wat mag dat dan weer zijn, zullen jullie zeggen. Wel, dat is een app. Een app uit de Google Playstore. Een app waarmee je prachtige duivelshoorns op je hoofd kunt plakken. Ik kwam die app ooit tegen, enige jaren terug. Online was er geen site waarmee je hetzelfde kunt doen. Nu ja, éentje toch, PhotoLab, maar daar is het assortiment beperkt. Ik wilde dus die app hebben. Maar op Windows 10 kon je geen apps installeren. (Op Win 11 kan dat wél, maar enkel die uit de Microsoft Store.) Ik vond echter software waarmee je op een pc (of laptop) een phone of tablet kunt nabootsen. Zoiets heet een emulator. Grote, zware programma's, maar ze werken! En dus kon ik de app alsnog downloaden en installeren. Ik heb er een paar fraaie duivels mee gefabriceerd van mezelf. De software heet MeMu (er is ook BlueStacks). Ik had MeMu geïnstalleerd op mijn oude pc. Ik heb het programma ook weer geïnstalleerd op mijn nieuwe, omdat de Devil Horns-app niet via de Microsoft Store verkrijgbaar is. Toen ik ...