Blauwe Bloggerblog

Ik zag zojuist dat ik dan toch nog vrij snel mijn uitnodigingen voor W Social heb gekregen. Het gaat nu dus echt beginnen. Ik zal vanavond al even gaan zien hoe het aanmaken van een account gaat, maar ga morgen toch echt gewoon lekker een dagje op de fiets weg. En de dag erna naar mijn ouders.  Ik laat de komende dagen tijdelijk alle andere zaken liggen. Ik ga op mijn gemak mijn pagina's op W zetten. Ik zal jullie hier, op het blauwe blog, vanzelfsprekend op de hoogte houden. Kleine time-out nu. En daarna eindelijk verder waar ik op Google+ gebleven was, hopelijk!

Voor éen keertje dan een maaksel met mijn eigen domme hoofd. Opgeblazen, roodkokend en klaar voor consumptie. Ach, wat ben ik zielig! Da Vinz is cool? No way, da Vinz is red hot! Kannie balen? Jazeker kannie daarvan balen! Ach, zat ik maar op Zanzibar! Daar is het een stuk koeler!

【P】【r】【i】【k】【b】【o】【r】【d】 【j】【u】【l】【i】 【2】【0】【2】【6】 Eén dagje te vroeg. Geeft het? Ik denk het niet, want we scrollden ons een breuk door al die maffe maaksels! Ook deze komende maand ga ik daarmee door. Totdat ik eindelijk kan starten op W Social. Met vertraging: een eerste bijdrage van Annemie. Glimlach ik nog? Och, jawel hoor. Maar dan wel als een boer wiens trekker per abuis zijn hele gebit getrokken heeft.

Nee, André stapt niet nogmaals de cabine van de teletijdmachine in! Hij is blij dat hij het experiment min of meer heelhuids heeft overleefd. Kwik en Flupke heeft hij bedankt en de hand geschud, maar nu is hij toch maar weer de woestijn in gegaan, hopend alsnog de juiste weg terug naar huis te vinden. Dan maar vragen aan voorbijgangers. Er zal toch wel iemand zijn die weet waar het gehucht Brussel ligt?

Gelukkig voor Annemie is de ergste hitte voorbij als ze morgen weer aan het werk gaat. Minder geluk heeft ze met het feit dat degene met wie ze mee kon rijden gestopt is met werken. Ze moet nu tweemaal daags een half uur lopen. Nu is lopen gezond, maar het kost haar wel elke dag een uur van haar eigen tijd. Ze heeft er dan ook maar iets op bedacht. Of dit echter sneller zal gaan?

Christine bereidt zich inmiddels mentaal voor op haar verblijf in De Efteling. Ze leest alvast haar sprookjes nog eens na. Dan herkent ze tenminste wat ze ziet in Kaatsheuvel. Alhoewel... lezen met de ogen dicht uit angst, dat helpt natuurlijk niet veel.  Ook is het onverstandig omdat de wolf met een voorkeur voor grootmoeders watertandend aan haar bed staat. Of dat reisje dus wel door zal kunnen gaan?

Peter is, ondanks de hitte, nogal actief de laatste dagen. Maar bij hem binnen is het dan ook 10 graden koeler dan bij mij. Geen gevaar voor oververhitting bij hem thuis. Wat ook zeer prettig is voor zijn huisdieren.

Zo dan, na een korte hittestop kan ik ook de reeks maffe maaksels weer vervolgen. Vannacht heb ik de voor- en balkondeur op een flinke kier gezet, en zowaar, het was vanmorgen afgekoeld tot maar liefst... 29 graden binnen. Nou nou, dat scheelt veel zeg! Maar goed, ik zal het komende nacht nog maar eens proberen. Met Jans, intussen, gaat het Bergenopwaarts. Haar tweede heup hoeft niet vervangen te worden, dus kan ze zich geheel richten en concentreren op het weer functionerend krijgen van haar ene kunstbeen. En ze kan eindelijk weer eens boodschappen gaan doen. Dat werd tijd, want de laatste paar weken heeft ze geleefd op ziekenhuisvoedsel en, thuis, op lege dozen, blikken en potten. Vooral die laatste twee waren erg slecht voor haar gebit. Maar die ellende is voorbij nu ze weer op de fiets weg kan!

Voordat ik zometeen de deur uit ga en in de nederlandse Sahara terechtkom, zal ik jullie allen vlug even geruststellen. André is niet op de brandstapel beland, al scheelde het weinig. Hij is teruggezipt door twee Brusselse ketjes (kwajongens): Kwik en Flupke. Die vinden zo'n achteloos achtergelaten teletijdmachine maar wát leuk om mee te spelen, en toen ze vernamen van het bestaan ervan, zijn ook zij Saharawaarts getogen. Prachtig op tijd om André een middeleeuwse heksendood te besparen. Op zich heel goed nieuws, dat wel, maar André is nu wel weer opnieuw terug bij af en even ver van huis als voorheen. Of zou hij het wagen nogmaals in die cabine te kruipen, met twee belhamels aan de knoppen? De kans is groot dat ze het hele toestel naar de knoppen helpen. Nee, ik zou het zelf niet gokken.

Ja, dat is dan wel zo, maar...  Dit was toch wat dom van André. Hij heeft de teletijdmachine wel ingesteld op Brussel, maar heeft niet op het jaartal gelet. Wie haalt hem nu terug, weg uit deze zeer benarde positie? Eindigt hij op de brandstapel? In het stripbeurspaviljoen is er niemand die hem terug kan zippen. Nee, dit was, achteraf bezien, een zeer ondoordachte actie van hem!

Het beviel Annemie eigenlijk best, in die koele kast. En dus slaapt ze voortaan in haar vrieskist. Dan begint haar dag in elk geval lekker frisjes. En dat is mooi meegenomen, met deze extreme hitte!

Dit is natuurlijk niet slim; met je metalen gewrichten te dicht langs een electromagneet fietsen! De fiets is de dans ontsprongen, maar Jannie niet. Hopelijk weet ze te ontkomen voordat ze tot een pakketje van 30 bij 30 centimeter wordt samengeperst.

Zazou is maar iets nieuws begonnen, nu haar kapsalon voortijdig is gesloten. En blijkbaar is ze nog boos over het opdoeken van de whiskystokerij ook, want bazinnetje Chris mag helemaal achteraan de rij aansluiten. Dit terwijl ze al ernstig aan het smelten is. Wat een hondse behandeling! Bah!

Eindelijk, ein-de-lijk-, heeft André een keer geluk. In het vervallen paviljoen van de stripbeurs uit 1934 trof hij een machine aan die professor Barabas er blijkbaar heeft achtergelaten. Mooi, heel mooi! Hij heeft de bestemming op 'Brussel' gezet en gaat zometeen de cabine in. Als de accu nog vol genoeg is, is hij weldra in éen flits terug in Brussel! Het zou tijd worden!

Jullie zullen het begrijpen, ook deze week kan het dagje uit naar Arnhem niet doorgaan. En daar heb ik niet alleen flink de pest over in, maar Annemie ook. Ze brandde van verlangen om het Openluchtmuseum een keer te zien, maar dat verlangen is nu ietwat bekoeld...

Ligt het aan de tropische temperatuur of is het bewegingswarmte? Ik kreeg zojuist deze foto toegestuurd van een trimmende Jannie, gemaakt door iemand bij haar in de straat. Ja, ze gaat hartstikke snel, dat wel. Haar benen zijn amper scherp in beeld te krijgen. Maar haar nieuwe gewrichten zijn aan het smelten. En da's niet best. Hoe het ook zij, joggedn bij deze hitte is sterk af te raden!

Opnieuw heeft André een lift gekregen. Nu per waterfiets. En zowaar, ze hebben de stripbeurs nog gevonden ook. Maar helaas, zijn hele woestijnreis wordt gekenmerkt door pech, tegenslag en onfortuin. Ook nu weer is het mis. Afijn, hij heeft wel wat te lezen voorlopig. Hij hoeft zich dus niet te vervelen als hij besluit te gaan zitten wachten op bus, taxi of TGV naar Brussel.

Ja, waar is de koude wind als je ernaar verlangt? Niet in Haaltert, dat staat vast. En dus zit Christine nu vol weemoed terug te verlangen naar de tijd in Joucas, toen ze diezelfde wind nog vervloekte. Hopelijk vindt ze een goede aanbieding vóor haar laptop geheel gesmolten is...

Niet enkel Red Bull geeft je vleugels, maar ook 's mens eigen geest. Zeker als je een beetje geestig bent. Enige kennis van arogimi, pardon, irigoma is daarbij zeer handig. En een keer "Vouwtje, bedankt" zeggen geeft niets; oefening baart kunst in de kraamkliniek der vliegvlugschriften.

Echt ontzettend handig, al die pijlen! Hoeveel is André er nu al tegengekomen? Hij is de tel kwijt. Een hele schuit vol, en nog zit hij in het schuitje. Gelukkig zijn er vriendelijke lieden onderweg die hem bereidwillig met een kluitje in het papyrusriet sturen. 

André heeft toch maar besloten uit te stappen. Kuifje rijdt door richting Congo en verdwijnt uit beeld. Tenzij André hem weer tegenkomt op die internationale stripbeurs misschien. Maar geraakt hij daar ooit? De pijlen zijn niet bijster behulpzaam of duidelijk. En áls hij er al geraakt, zal hij zich dan ontdaan hebben van zijn striphelft? Bestaan daar pilletjes voor? Of wafels? Of bier?

Ja, ze is weer terug in Bergen. Fijn voor haar, dan heeft ze haar tuintje weer, in plaats van snurkende ouwe kerels om haar heen. Goed, ze moet het nog rustig aan doen, maar ook al is ze wat hangerig, mat voelt ze zich beslist niet. Driemaal daags een zakje pokon in het infuus, dan is ze snel weer terug op de been!

Annemie is ook maar eens op die kermis gaan kijken. Dit om alvast te wennen aan de hitte voor komende donderdag. En kijkaan, opnieuw trof ze er een draak aan! Wat een pret heeft onze meid! Als nu die twaalf suikerspinnen die ze gegeten heeft er maar niet anti-peristaltisch uit gaan komen!

Christine was niet bijster tevreden met het kapsel dat goochelaarster Zazou tevoorschijn toverde. En ook niet met het drankmisbruik van het beestje. En dus heeft ze zich een pruik aangeschaft en verdient ze nu bij, gedurende het zomerseizoen, op kermissen door heel Vlaanderen. Geen whiskygestook meer in huize Van Brussel. En kapsalon Zazou is gesloten. N.b.: haar kapsel is beslist niet eetbaar!

Wat gebeurt hier nu weer?! André heeft opnieuw een lift gekregen. Van een wel heel bekende reporter. Samen reizen ze nu terug in de tijd, naar een oude Belgische kolonie. Als ze daar tenminste aankomen, want zo te zien probeert men er een stokje voor te steken. Of beter: een gros kraaiepootjes. En terecht! Nee, dit gaat precies de verkeerde kant op. Terug in de tijd, en bovendien zuidwaarts in plaats van noordwaarts. En aan de naam van de snelweg te zien wacht ze er bovendien een gevaarlijk monster. Laat ons hopen dat André bijtijds tot inkeer komt en rechtsomkeert maakt. Desnoods lopend.