Blauwe Bloggerblog

【P】【r】【i】【k】【b】【o】【r】【d】 【a】【u】【g】【u】【s】【t】【u】【s】 【2】【0】【2】【6】 Een eerste augustusinzending. Van Annemie. Die het toch mooi maar aandurft om ongehoorzaam te zijn! Een nieuw bedenksel van André. We hebben het samen uitgewerkt, afgelopen maandag. Dat viel nog niet mee, want het was Andrés idee om ons beiden achterwaarts naar elkaar toe te laten lopen, zodat we tegen elkaar aan zouden botsen. Maar hoe laat je zoiets uitbeelden? Hoe stel je een prompt op die door een AI-computerprogramma begrepen wordt? Niet eenvoudig! Goed, ik wist al dat beweging in beeld kan worden gebracht middels de opdracht 'show the motion of...'. In dit geval van de benen. En dat lúkte ook, maar het achterwaarts naar elkaar toelopen werd niet begrepen. Kijk maar: Met de nodige aanpassingen en moeite hebben we het toch voor elkaar gekregen. En we hebben er voor de duidelijkheid ook nog maar enkele 'comic strip speed stripes' aan toegevoegd. En zie, dit resultaat is al stukken beter.

Ja, dat mag nu dan wel wezen, maar nog steeds zit André in de penarie. Goed, hij heeft in het Zwarte Woud de juiste klok weten te kopen, de klok met het juiste jaartal. Tot zover alles goed. Wat ging er dan tóch weer mis?! En hoe moet hij zich hiér nu weer uit redden? Geen mens die hem hoort, daar diep beneden. En geen mens ook die omhoogkijkt om de tijd af te lezen, iedereen ziet die tegenwoordig op zijn/haar phoneschermpje. André kan dus rustig veren laten groeien en eieren leren leggen.

Zoals jullie wellicht hebben gezien op haar blog, heeft Christine weer eens aan de kust verbleven. Met haar jonge hondje, dat voor het eerst van haar leven oog in oog stond met de wijde Noordzee. Wreed genoeg is het arme beestje door zijn bazin op brute wijze in zee geworpen. Het diertje ziet er op de foto zeer bedremmeld uit.  Ik grijp dan ook terstond in om zulk ernstig dierenleed in de toekomst te voorkomen en laat Christine, onder bewaking van Zazou, het halve Kanaal overzwemmen - en daarna weer terug! Hopelijk leert ze ervan!

De clou van dit maaksel zal misschien niet direct geheel duidelijk zijn. De conductrice zou hier naar de plaatsbewijzen moeten vragen. En de drie dames in het bagagerek zouden wanhopig in hun broek-, vest- en corsetzakken moeten graaien om hun kaartjes te vinden. Zoals het geworden is graaien ze - vergeefs - naar hun damestasjes, alwaar de kaartjes zich bevinden. Die tasjes, echter, zijn bedolven onder mijn reisbagage.  Een heel vermakelijk idee van André, maar waar is mijn kruier? Reist die vijfdeklas? En ziet hij er wellicht uit als een zekere heer A. Z uit B? We zullen het nooit weten, vrees ik.|

Ik hou mijn elastieken statistieken bij. En maar goed ook, want daardoor ontdekte ik vandeweek dat mijn inspanningen op mijn nevensites - Pinterest en Tumblr - resultaat opleveren. Alhoewel, volgens mijn Blogger-statistieken moeten de vele views eerder van het web komen, via de zoekresultaten in de verschillende browsers. Ik zie namelijk geen grote pieken in mijn 'Populairste verwijzende url's'. Niettemin ontdekte ik dat op éen dag mijn blogs idioot vaak waren bezocht. Ik zal het laten zien met een voorbeeld van mijn 'gele blog'. Herkomst van die vele views? Vietnam. Het is mij om het even, ik vind het best. Het heeft wel tot gevolg dat mijn blogs, met steeds meer views, hoger en hoger in de browser-zoekresultaten komen te staan. Op naar de 50.000 views dus maar!

Ja, we zijn afgelopen maandag flink aan het oefenen geweest. André had drie nieuwe ideeën liggen (het idee met de draak was al ouder), en we hebben ze alledrie weten te fabriceren. Het ging echter niet elke keer in éen keer goed. Op de onderste afbeelding kunnen jullie zien wat ik bedoel. We hadden vergeten aan te geven dat ik aan het schranzen moest zijn, en ook dat mijn gezicht in een man moest komen. Op grond van mijn lange haar maakte AI een vrouw van me. Niet de bedoeling, wel komisch.  De hoge rekening voor al mijn schranswerk vindt André overduidelijk niet komisch. (⊙…⊙)

Zelf kom ik momenteel even niet toe aan nieuwe maaksels met jullie in de hoofdrol. Ik ben druk bezig geweest met Tumblr, en sinds enkele dagen ook met Dichters.nl en Gedichten-Freaks. Plus natuurlijk met het heropstarten van mijn vier Blogger-blogs. André vult nu de leemte op. Hij had enkele ideeën klaarliggen die we gisteravond samen hebben uitgewerkt. Dit is er een eerste van. Oorspronkelijk had André me afgebeeld als drakendoder, maar met die stiel wens ik niets te maken te hebben; ik ben een dierenvriend. En dus hebben we er in goed overleg iets geheel anders van gemaakt. André zelf verblijft, voor zover ik weet, nog in het Zwarte Woud, en bevindt zich dus óok in de middeleeuwen. Of zou hij daar inmiddels al uit vertrokken zijn? Ik hoop het jullie spoedig te kunnen laten weten!

Waarop ik ben teruggekeerd. Ik kreeg een mailtje van Dichters.nl waarin stond dat de site was vernieuwd en dat mijn gedichten er nog stonden. Ik ging even kijken en dacht: ach ja, dat is nog uit de Google Plus-tijd. Ik postte destijds op twee gedichtensites, ook op Gedichten-Freaks. Ik kreeg op die laatste site heel veel leuke reacties. Ik lokte er geen dichters mee naar G+, dus ben ik er destijds mee gestopt. Maar waarom zou ik het niet nogmaals proberen? Veel dichters/dichteressen hebben een blog, dus wie weet is Blogger wel interessant voor ze. En jawel, het was meteen weer raak. Ik kreeg direct alweer reacties. Veel oude bekenden daar zijn gestopt, maar er zijn ongetwijfeld ook nieuwe bij gekomen. Het is altijd prettig om reacties van collega's te krijgen. Voortaan plaats ik al mijn kolderverzen dan ook tevens op die twee sites. Ik ontdekte pas kortgeleden dat Driek van Wissen ook postte op Dichters.nl. De beste man is inmiddels overleden. Erg jammer, ik had daar met hem in con...

Het is voor mij duidelijk te merken wie er wel en wie er niet zijn geabonneerd op mailmeldingen van nieuwe posts op mijn blogs. Ik heb inmiddels het posten hervat op drie blogs: Taalpuzzels, Spreuken, en sinds gister ook Humorgedichten. Alledrie de blogs hebben zo'n twee maanden stilgelegen, dus ik begrijp dat jullie de blogs niet meer gewend zijn aan te klikken. Dat hoeft ook niet, wanneer je geabonneerd bent op de mailmeldingen; dan krijg je namelijk vanzelf een melding wanneer er nieuwe posts zijn verschenen.  Ik zeg het nog maar een keer, ten overvloede. Geef, op welk blog van wie dan ook, gewoon in een reactie te kennen dat je je wenst te abonneren, en je krijgt een activatierlink per mail toegestuurd. Het abonnement kan ook weer met éen klik worden beëindigd.

Ik heb alwéer iets leuks en nuttigs ontdekt. Op Tumblr kan ik de statistieken van mijn blogs bekijken, op Blogger gaat dat nog veel beter. Tot nog toe schonk ik niet of nauwelijks aandacht aan de populairste doorverwijzende url's, maar ik zie nu wat die sectie inhoudt. Ik zie namelijk dat Tumblr bovenaan staat in het lijstje op al mijn Blogger-blogs. Het werd me plots duidelijk dat de lijst weergeeft op welke sites de links naar Blogger het vaakst worden gebruikt. Ik constateer dan ook met tevredenheid dat mijn links naar Blogger op Tumblr vaak worden aangeklikt. Vaker nog zelfs dan op Pinterest. En ook al ontvang ik op Tumblr nog weinig likes en reacties, dit bewijst wel dat het delen van posts daar loont. Heel goed om te weten. Leve Blogger's statistieken!

Jullie vroegen je misschien af waarom André op weg was naar een klokkenmakerij. Wel, hij blijkt een plan te hebben bedacht. Daarvoor moet hij wel bij een Gekke Klokkenmaker zijn, maar zieaan, die heeft hij gevonden! N.b.: ik heb drie sites waarmee ik dit soort plaatjes kan maken, en ik kan ook nog eens kiezen voor verschillende AI-modellen. Vanmorgen kreeg ik twee totaal verschillende resultaten, en ik vind beide erg fraai. Ik toon ze dan ook allebei maar.

Maar hoe vergaat het intussen ons aller André? Of is hij soms reeds vergaan? Nee, hij heeft zich zowaar weten te bevrijden uit de ban van het fluitspel van de rattenvanger. Hij is nu, jullie zien het, zuidwaarts getrokken richting Zwarte Woud. Geen idee wat hij daar denkt te zullen vinden, maar hij reist richting een klokkenmakerij, zie ik aan het bordje. Of volgt hij simpelweg die koekoek, die klaarblijkelijk een verre verwant is van het witte konijn uit Wonderland? Ach, we laten hem maar gaan en zien wel waarheen hij ons meeneemt...

Het viel te verwachten: opnieuw gaan we de komende dagen richting de dertig graden. Maar deze keer bereidt Annemie zich erop voor en neemt ze preventieve maatregelen! Wie zegt dat Kapitein Iglo enkel een man kan zijn?

Arme Jannie! Het is de laatste jaren altijd wat met haar. Nu heeft ze weer een resistent virus te pakken. De medische wetenschap staat machteloos. En dus moet ze zelf op jacht gaan. Niet eenvoudig, want het miegelt overal van de microben!

Christine hoeft niet meer voor afzegging te vrezen bij de volgende afspraak. Alle vier mijn blogs staan inmiddels op Tumblr. Ik ben bezig er de Blogger-posts vanaf ofwel april ofwel vanaf mei te delen. Is dat gedaan, dan worden alle blogs hervat. Zelfs op 'wijlen' Quodari heb ik berichten achtergelaten. Op mijn gele pagina aldaar zonder afbeelding, want mijn account staat op gratis en is vol. tumblr.com/vinkonings tumblr.com/humorgedichten   tumblr.com/taalpuzzels       tumblr.com/spreuken-enz   

Arme Christine! Afgelopen vrijdag hadden we een afspraak, maar uitgerekend de dag ervoor kreeg ik zwaar de pest in vanwege het - zo bleek - waardeloze en onbruikbare W Social. Ik wilde haar niet lastigvallen met mijn slechte humeur, en heb de afspraak afgezegd. Gelukkig heb ik dat gedaan voordat ze die vrijdagochtend vergeefs op me ging zitten wachten, anders had ze haar echtgenotes scheerapparaat moeten lenen.

Kijk aan, kijk aan. André is er dan tóch in geslaagd te ontkomen aan de vloek die hem gevangen hield in de Sahara. Hij heeft zich echter zwaar in de luren laten leggen door de schorpioenenenvanger. Wederom is hij beland in de middeleeuwen. Nu niet in Brussel, maar in Duitsland. En erger nog: hij ziet er plots tamelijk knaagdierachtig uit! Hoe moet dit nu weer af-, op- of op-en-aflopen?

Precies op tijd kan ik mijn activiteiten hervatten. Gedeeltelijk althans. Nieuwe posts op mijn blogs stel ik nog even uit, net als mijn leeslijst, maar ik ben weer vol goede en frisse moedeloosheid. Precies op tijd, zoals gezegd, om Peter te kunnen feliciteren. Met een in slagroom gespoten verjaardagshaiku.

Beste vrienden en vriendinnen. Vin is even weggelopen om eens weg te zijn. Ondertussen maak ik er misbruik van om jullie een goede, niet al te oververhitte ochtend te wensen. Hier vanuit mijn sprong in het Brugse water. Ik zocht alvast enige afkoeling in verband met de komende hittegolf. Jullie zien wat ik erop heb bedacht. Wens me een veilige landing en een frisse duik toe!  Ik meld me later weer, maar dan op mijn eigen pagina. Ik ga vlug afsluiten want ik zie Vin afgestrompeld komen.

Het antwoord luidt dan ook: nee, dat doe ik niet . Ik heb, lang geleden alweer, Tumblr al eens uitgeprobeerd. Dat moet in de ELLO-tijd zijn geweest. Ik ga de site nu nogmaals een kans geven. Er is intussen het een en ander veranderd daar. Er zijn allerlei kleurthema's, om maar eens iets te noemen. Ik heb, voor mijn 'gele pagina/blog', zachtgeel gekozen. Het oogt zeer aangenaam. Nog veel beter dan al die leuke kleuropties is het gegeven dat je kunt kiezen tussen een normale tijdlijn en een 'grid view'. Met twee posts naast elkaar in beeld. Zeer uniek tegenwoordig! Ook kan de site (vrijwel) geheel in het nederlands worden ingesteld. Voorwaar, dat is allemaal lang niet gek!  Het delen van posts gaat ook bijzonder gemakkelijk, ik hoef enkel de url te plakken en de hashtags. Zó gepiept. Ik ben begonnen met het delen van mijn posts vanaf 1 mei, en ga nu zien hoe het loopt. Bevalt de site (die overigens helaas niet reclamevrij is, maar daar merk ik met mijn adblockers niet...

Een geheel blanco post. En met reden. Ik geef me, 7 jaar na het einde van Google+, gewonnen. Het is me in al die jaren niet gelukt een goed alternatief te vinden. Weliswaar was ELLO een prachtige site, en had ik het daar heel goed naar m'n zin, maar taalgenoten vond ik er niet of nauwelijks. Quodari leek de langverwachte oplossing te worden, maar jullie weten wat daarvan is terechtgekomen. W Social blijkt nu ook onbruikbaar. Niet alleen omdat je er niets kunt zonder hun identity-app, maar ook omdat het een site blijkt te zijn puur gericht op de waan van de dag; berichtjes die onmiddellijk omlaagzakken op de tijdlijn, zoals dat op veruit de meeste sites het geval is. Een continuë stroom berichten zonder houdbaarheidswaarde.  Blogger is wél een site naar mijn zin, maar zonder goede site ernaast om mijn posts te kunnen delen is het een geïsoleerd web-eiland.  Ik vind het nu welletjes. Ik heb mijn buik vol van het hele webgebeuren. Het web wordt nooit meer zoals het eens was, vree...

Ik zag zojuist dat ik dan toch nog vrij snel mijn uitnodigingen voor W Social heb gekregen. Het gaat nu dus echt beginnen. Ik zal vanavond al even gaan zien hoe het aanmaken van een account gaat, maar ga morgen toch echt gewoon lekker een dagje op de fiets weg. En de dag erna naar mijn ouders.  Ik laat de komende dagen tijdelijk alle andere zaken liggen. Ik ga op mijn gemak mijn pagina's op W zetten. Ik zal jullie hier, op het blauwe blog, vanzelfsprekend op de hoogte houden. Kleine time-out nu. En daarna eindelijk verder waar ik op Google+ gebleven was, hopelijk!

Voor éen keertje dan een maaksel met mijn eigen domme hoofd. Opgeblazen, roodkokend en klaar voor consumptie. Ach, wat ben ik zielig! Da Vinz is cool? No way, da Vinz is red hot! Kannie balen? Jazeker kannie daarvan balen! Ach, zat ik maar op Zanzibar! Daar is het een stuk koeler!

【P】【r】【i】【k】【b】【o】【r】【d】 【j】【u】【l】【i】 【2】【0】【2】【6】 Eén dagje te vroeg. Geeft het? Ik denk het niet, want we scrollden ons een breuk door al die maffe maaksels! Ook deze komende maand ga ik daarmee door. Totdat ik eindelijk kan starten op W Social. Met vertraging: een eerste bijdrage van Annemie. Glimlach ik nog? Och, jawel hoor. Maar dan wel als een boer wiens trekker per abuis zijn hele gebit getrokken heeft.

Nee, André stapt niet nogmaals de cabine van de teletijdmachine in! Hij is blij dat hij het experiment min of meer heelhuids heeft overleefd. Kwik en Flupke heeft hij bedankt en de hand geschud, maar nu is hij toch maar weer de woestijn in gegaan, hopend alsnog de juiste weg terug naar huis te vinden. Dan maar vragen aan voorbijgangers. Er zal toch wel iemand zijn die weet waar het gehucht Brussel ligt?