Blauwe Bloggerblog

Niet enkel Christine heeft last van ondeugdelijke glazen ogen, ook Jannie heeft te goedkope exemplaren aangeschaft bij AliBaba. Als ze de deur uit gaat zet ze bovendien doorgaans ook nog eens een in Hong Kong gemismaakte bril op, wat de zaak nog verergert. Zodoende zien we haar hier (vooropgesteld dat niet ook wij glazen ogen in hebben) bij de terugkeer naar haar woonplaats Bergen... maar dan wel het verkeerde Bergen. Het zal, vrees ik, nog wel even duren alvorens ze weer thuis is.

 

Heel fijn! Ik ben vandaag zwaar aan het klooien geweest. Het was mijn wekelijkse boodschappendag, maar het liep nogal anders.  Voordat ik de deur uit ging had ik, als gebruikelijk, de pc aan staan. Ik was lekker bezig, totdat ik plots ontdekte dat Chrome anders oogde dan gebruikelijk. Ik had de dag ervoor een nieuwe - totaal onnodige en overbodige - update gehad, en wat zag ik nu? Mijn bladwijzers waren die van twee jaar terug! Wel @#$%^&!!!  Wat was dit nu weer? Met Chrome had ik nooit eerder problemen gehad. Wel met Firefox, enkele jaren terug. Zul je net zien, lig je lekker op schema, moet je bijna de deur uit, krijg je zoiets! Goed, snel denken dus maar. Een herstelpunt. Die maak ik (bijna) dagelijks. Maar nee, dat hielp niet. Je browsers onttrekken zich daaraan. Wat dan? Tja, dat is niet simpel. Dan moet je je gebruikersprofiel herstellen. Nu kun je je recente bladwijzers terugkrijgen middels de synchronisatie-functie, maar die gebruik ik bewust niet , want dan wordt ...

Nu ja, niet helemáal van André, want ook deze twee hebben we samen gemaakt. Het idee was wel van hem.  Nu hou ik er niet zo van om mezelf op dit Blauwe Bloggerblog te laten prijken, maar in dit geval maak ik graag een uitzondering, want deze twee maaksels tonen me als natuur- en vogelvriend. En dat ben ik ook. Dank dus aan André voor zijn geslaagde inval!

Ik kreeg een klacht van de hoofdpersoon uit deze reeks. Hij wilde liever een schatkaart vinden. Ongetwijfeld met een prinses als schat.  Wel, daar doe ik niet aan. Ik maak geen flauwe, afgezaagde, humorloze oubolligheden. Ik beëindig deze reeks dan ook voortijdig, en laat André hangen aan zijn bungeekoord, dat nu een klokkependel is geworden. Hij heeft de goede afloop van zijn omzwervingen nét niet gehaald. Jammer, spijtig, helaas. Ach, wat een droef einde. De 'cliffhanger' blijft steken op enkele meters hoogte. Maar goed, hij is thuis, en zoals het klokje thuis tikt...

Peter toonde me per mail een oud maakseltje. Een standaardbewerking op een fotograppensite. Peter is te herkennen op het muntje, maar het kan inmiddels beter. Ik heb dan ook maar even een nieuwe versie gemaakt. Het oude maaksel toon ik eronder. 

Ha, gelukkig! André is erin geslaagd een list te bedenken! Hij heeft éen van de sparappelgewichten weten los te maken en heeft zichzelf aan het uiteinde van de ketting bevestigd. Hij gaat bungeejumpen!  Ja... eh... maar zo'n ketting is niet van elastiek. Goed, dan veert hij niet terug omhoog om weer bovenin de toren terug te keren, dat is waar. Maar hoe loopt dit dan wél af? Is dit niet een zeer ondoordachte actie, een wanhoopsdaad?

  Ik voeg geen tekst toe. Die staat er namelijk al in.

Eerder meldde ik al dat ik plots absurde aantallen views kreeg. De laatste week was het weer wat rustiger en normaler, maar vandaag is het opnieuw raak. En zo ben ik in zeer korte tijd van 30.000 naar 50.000 views gesprongen (op mijn 'gele blog'). Over de eerste 30 heb ik anderhalf jaar gedaan, over de volgende 20 anderhalve week. Het is totaal bizar. Over de gunstige gevolgen van dit soort aantallen views voor de vindbaarheid op het web heb ik eerder al verteld. Ik ben dan ook zeer content.

Bij het laatste prikbord vertelde ik over de nieuwe bolide van mijn vader: een Ferrari-rode... rollator. (Het ding is trouwens gewoon zwart.) Ook Jannie heeft zo'n karrertje, maar gebruikt het enkel in huis, ter revalidatie. Nu is een rollator erg handig om bijvoorbeeld boodschappen mee te gaan doen, maar in de tuin heb je er bar weinig aan. En het tuinwerk moet toch gedaan. De planten moeten zo nu en dan bemest worden, om maar eens iets te noemen.  Gelukkig bestaat er ook de rolla-tor. Deze mestkever rolt niet alleen verse mest door heel de tuin heen, maar is ook een gewillig rijdier. Wel, dat zien jullie hier ook. Ook voor bewatering van de planten zijn er speciaal aangepaste kevers te koop bij Volkswagen. Watertorren, jullie begrepen het al. Maar voor zo' n rijdier is Jans nog aan het sparen.

Mochten jullie vandaag Annemie missen, dat kan kloppen. Ze belde me zojuist op, in tranen. Nee, eerder vloekend. Helaas, ik kon het probleem niet voor haar oplossen.  Ik heb vanavond een afspraak met haar en zal zien wat ik kan doen. 

【P】【r】【i】【k】【b】【o】【r】【d】 【a】【u】【g】【u】【s】【t】【u】【s】 【2】【0】【2】【6】 Een eerste augustusinzending. Van Annemie. Die het toch mooi maar aandurft om ongehoorzaam te zijn! Een nieuw bedenksel van André. We hebben het samen uitgewerkt, afgelopen maandag. Dat viel nog niet mee, want het was Andrés idee om ons beiden achterwaarts naar elkaar toe te laten lopen, zodat we tegen elkaar aan zouden botsen. Maar hoe laat je zoiets uitbeelden? Hoe stel je een prompt op die door een AI-computerprogramma begrepen wordt? Niet eenvoudig! Goed, ik wist al dat beweging in beeld kan worden gebracht middels de opdracht 'show the motion of...'. In dit geval van de benen. En dat lúkte ook, maar het achterwaarts naar elkaar toelopen werd niet begrepen. Kijk maar: Met de nodige aanpassingen en moeite hebben we het toch voor elkaar gekregen. En we hebben er voor de duidelijkheid ook nog maar enkele 'comic strip speed stripes' aan toegevoegd. En zie, dit resultaat is al stukken beter.

Ja, dat mag nu dan wel wezen, maar nog steeds zit André in de penarie. Goed, hij heeft in het Zwarte Woud de juiste klok weten te kopen, de klok met het juiste jaartal. Tot zover alles goed. Wat ging er dan tóch weer mis?! En hoe moet hij zich hiér nu weer uit redden? Geen mens die hem hoort, daar diep beneden. En geen mens ook die omhoogkijkt om de tijd af te lezen, iedereen ziet die tegenwoordig op zijn/haar phoneschermpje. André kan dus rustig veren laten groeien en eieren leren leggen.

Zoals jullie wellicht hebben gezien op haar blog, heeft Christine weer eens aan de kust verbleven. Met haar jonge hondje, dat voor het eerst van haar leven oog in oog stond met de wijde Noordzee. Wreed genoeg is het arme beestje door zijn bazin op brute wijze in zee geworpen. Het diertje ziet er op de foto zeer bedremmeld uit.  Ik grijp dan ook terstond in om zulk ernstig dierenleed in de toekomst te voorkomen en laat Christine, onder bewaking van Zazou, het halve Kanaal overzwemmen - en daarna weer terug! Hopelijk leert ze ervan!

De clou van dit maaksel zal misschien niet direct geheel duidelijk zijn. De conductrice zou hier naar de plaatsbewijzen moeten vragen. En de drie dames in het bagagerek zouden wanhopig in hun broek-, vest- en corsetzakken moeten graaien om hun kaartjes te vinden. Zoals het geworden is graaien ze - vergeefs - naar hun damestasjes, alwaar de kaartjes zich bevinden. Die tasjes, echter, zijn bedolven onder mijn reisbagage.  Een heel vermakelijk idee van André, maar waar is mijn kruier? Reist die vijfdeklas? En ziet hij er wellicht uit als een zekere heer A. Z uit B? We zullen het nooit weten, vrees ik.|

Ik hou mijn elastieken statistieken bij. En maar goed ook, want daardoor ontdekte ik vandeweek dat mijn inspanningen op mijn nevensites - Pinterest en Tumblr - resultaat opleveren. Alhoewel, volgens mijn Blogger-statistieken moeten de vele views eerder van het web komen, via de zoekresultaten in de verschillende browsers. Ik zie namelijk geen grote pieken in mijn 'Populairste verwijzende url's'. Niettemin ontdekte ik dat op éen dag mijn blogs idioot vaak waren bezocht. Ik zal het laten zien met een voorbeeld van mijn 'gele blog'. Herkomst van die vele views? Vietnam. Het is mij om het even, ik vind het best. Het heeft wel tot gevolg dat mijn blogs, met steeds meer views, hoger en hoger in de browser-zoekresultaten komen te staan. Op naar de 50.000 views dus maar!

Ja, we zijn afgelopen maandag flink aan het oefenen geweest. André had drie nieuwe ideeën liggen (het idee met de draak was al ouder), en we hebben ze alledrie weten te fabriceren. Het ging echter niet elke keer in éen keer goed. Op de onderste afbeelding kunnen jullie zien wat ik bedoel. We hadden vergeten aan te geven dat ik aan het schranzen moest zijn, en ook dat mijn gezicht in een man moest komen. Op grond van mijn lange haar maakte AI een vrouw van me. Niet de bedoeling, wel komisch.  De hoge rekening voor al mijn schranswerk vindt André overduidelijk niet komisch. (⊙…⊙)

Zelf kom ik momenteel even niet toe aan nieuwe maaksels met jullie in de hoofdrol. Ik ben druk bezig geweest met Tumblr, en sinds enkele dagen ook met Dichters.nl en Gedichten-Freaks. Plus natuurlijk met het heropstarten van mijn vier Blogger-blogs. André vult nu de leemte op. Hij had enkele ideeën klaarliggen die we gisteravond samen hebben uitgewerkt. Dit is er een eerste van. Oorspronkelijk had André me afgebeeld als drakendoder, maar met die stiel wens ik niets te maken te hebben; ik ben een dierenvriend. En dus hebben we er in goed overleg iets geheel anders van gemaakt. André zelf verblijft, voor zover ik weet, nog in het Zwarte Woud, en bevindt zich dus óok in de middeleeuwen. Of zou hij daar inmiddels al uit vertrokken zijn? Ik hoop het jullie spoedig te kunnen laten weten!

Waarop ik ben teruggekeerd. Ik kreeg een mailtje van Dichters.nl waarin stond dat de site was vernieuwd en dat mijn gedichten er nog stonden. Ik ging even kijken en dacht: ach ja, dat is nog uit de Google Plus-tijd. Ik postte destijds op twee gedichtensites, ook op Gedichten-Freaks. Ik kreeg op die laatste site heel veel leuke reacties. Ik lokte er geen dichters mee naar G+, dus ben ik er destijds mee gestopt. Maar waarom zou ik het niet nogmaals proberen? Veel dichters/dichteressen hebben een blog, dus wie weet is Blogger wel interessant voor ze. En jawel, het was meteen weer raak. Ik kreeg direct alweer reacties. Veel oude bekenden daar zijn gestopt, maar er zijn ongetwijfeld ook nieuwe bij gekomen. Het is altijd prettig om reacties van collega's te krijgen. Voortaan plaats ik al mijn kolderverzen dan ook tevens op die twee sites. Ik ontdekte pas kortgeleden dat Driek van Wissen ook postte op Dichters.nl. De beste man is inmiddels overleden. Erg jammer, ik had daar met hem in con...

Het is voor mij duidelijk te merken wie er wel en wie er niet zijn geabonneerd op mailmeldingen van nieuwe posts op mijn blogs. Ik heb inmiddels het posten hervat op drie blogs: Taalpuzzels, Spreuken, en sinds gister ook Humorgedichten. Alledrie de blogs hebben zo'n twee maanden stilgelegen, dus ik begrijp dat jullie de blogs niet meer gewend zijn aan te klikken. Dat hoeft ook niet, wanneer je geabonneerd bent op de mailmeldingen; dan krijg je namelijk vanzelf een melding wanneer er nieuwe posts zijn verschenen.  Ik zeg het nog maar een keer, ten overvloede. Geef, op welk blog van wie dan ook, gewoon in een reactie te kennen dat je je wenst te abonneren, en je krijgt een activatierlink per mail toegestuurd. Het abonnement kan ook weer met éen klik worden beëindigd.

Ik heb alwéer iets leuks en nuttigs ontdekt. Op Tumblr kan ik de statistieken van mijn blogs bekijken, op Blogger gaat dat nog veel beter. Tot nog toe schonk ik niet of nauwelijks aandacht aan de populairste doorverwijzende url's, maar ik zie nu wat die sectie inhoudt. Ik zie namelijk dat Tumblr bovenaan staat in het lijstje op al mijn Blogger-blogs. Het werd me plots duidelijk dat de lijst weergeeft op welke sites de links naar Blogger het vaakst worden gebruikt. Ik constateer dan ook met tevredenheid dat mijn links naar Blogger op Tumblr vaak worden aangeklikt. Vaker nog zelfs dan op Pinterest. En ook al ontvang ik op Tumblr nog weinig likes en reacties, dit bewijst wel dat het delen van posts daar loont. Heel goed om te weten. Leve Blogger's statistieken!

Jullie vroegen je misschien af waarom André op weg was naar een klokkenmakerij. Wel, hij blijkt een plan te hebben bedacht. Daarvoor moet hij wel bij een Gekke Klokkenmaker zijn, maar zieaan, die heeft hij gevonden! N.b.: ik heb drie sites waarmee ik dit soort plaatjes kan maken, en ik kan ook nog eens kiezen voor verschillende AI-modellen. Vanmorgen kreeg ik twee totaal verschillende resultaten, en ik vind beide erg fraai. Ik toon ze dan ook allebei maar.

Maar hoe vergaat het intussen ons aller André? Of is hij soms reeds vergaan? Nee, hij heeft zich zowaar weten te bevrijden uit de ban van het fluitspel van de rattenvanger. Hij is nu, jullie zien het, zuidwaarts getrokken richting Zwarte Woud. Geen idee wat hij daar denkt te zullen vinden, maar hij reist richting een klokkenmakerij, zie ik aan het bordje. Of volgt hij simpelweg die koekoek, die klaarblijkelijk een verre verwant is van het witte konijn uit Wonderland? Ach, we laten hem maar gaan en zien wel waarheen hij ons meeneemt...

Het viel te verwachten: opnieuw gaan we de komende dagen richting de dertig graden. Maar deze keer bereidt Annemie zich erop voor en neemt ze preventieve maatregelen! Wie zegt dat Kapitein Iglo enkel een man kan zijn?

Arme Jannie! Het is de laatste jaren altijd wat met haar. Nu heeft ze weer een resistent virus te pakken. De medische wetenschap staat machteloos. En dus moet ze zelf op jacht gaan. Niet eenvoudig, want het miegelt overal van de microben!