Blauwe Bloggerblog

【P】【r】【i】【k】【b】【o】【r】【d】 【s】【e】【p】【t】【e】【m】【b】【e】【r】 【2】【0】【2】【6】 Annemie heeft er alweer zin in, hoezeer een gesmolten cactus dan ook om te huilen is.  Zowaar, een eerste inzending van... tja, wie zou dit dan kunnen zijn? Bovengetoonde dame verjaart morgen. André is zo attent geweest twee felicitaties in te sturen. Heel goed, zo hoort het! Goed, zijn video is ingezongen door K3, en is dus eigenlijk enkel geschikt voor dementerende, verkindsende bejaarden, en dat is zeker niet van toepassing op onze jeugdige vrienden uit Haaltert. Maar zij zal het hem wel vergeven, hoop ik. Een volgende inzending van Annemie. Een goed stukje muziek krijgt ze van me. Ik ga vlug iets opzoeken en nederladen! Wat heb ik gevonden? Een moppie lekkere muziek van een ander ouwetje. Die ook al aan het springen is! Meteen ook maar even het origineel. Van de amerikaanse band met de twee Nijmeegse broertjes Van Halen - twee van halen, éen van betalen - (op gitaar/toetsen en drums).  Annemie heeft twee nie...

Tja, naar China vliegen op een koekoeksklokgewicht is éen ding, maar hoe kom je weer terug? Vooral als je nauwelijks geld op zak hebt? Gelukkig heeft André een chartermaatschappij gevonden in de haven van Shanghai die de oceaanoversteek voor een dumpprijs aanbood. Ook de goederen aan boord gaan, eenmaal in Antwerpen, tegen een dumpprijs de europese markt op. Het is namelijk allemaal 'rubbish', 'garbage' en 'junk'. 

Hoelang nog? Het lijkt me duidelijk. En hoeveel blaadjes Annemie ook afscheurt van haar kalender, het blijft negen weken. Maar dan is ze er daarna ook voorgoed van af. Het lijkt wel of ze in de bajes zit, maar tussen zakjes plakken en wat ze op haar werk moet doen zit dan ook geen groot verschil. 

Het is bij jullie allen bekend dat Jannie niet van de zomer houdt. Het seizoen is haar te warm. Zelfs dit jaar, dat toch uiterst koel was, was haar te heet. Pas nu, nu het weer giet van de regen, gaat zij de tuin in en klapt ze haar luie stoel uit. Regenbaden, noemt men dat. En ach, ze is natuurlijk vrij om dat te doen, dat spreekt voor zich. Maar of haar eiPad er wel op gebouwd is? Ik acht het niet waarschijnlijk. Ik sluit het zelfs uit. Of kort, zo je wilt.

Voordat ze voor de tweede keer dit naar naar de kust vertrok, meldde Chris op haar blog dat ze lekker zou gaan zitten lezen. Wel, jullie zien het, dat doet ze ook. En ze laat zich door niets of niemand storen. Het is maar zeer de vraag of we haar weer terugzien vooraleer ze het boek uit heeft. Of zelfs of we haar in het geheel nog wel terug zullen zien...

Ik had mijn goede vriend André laten bungelen. Aan de klokketoren in Brussel. Dat was zijn eigen schuld, want hij ging liever op zoek naar verborgen documenten en schatkaarten. Wel, op kaarten staan geen schatten. Enkel lelijke dames/koninginnen. Omringd door even lelijke heren/koningen en boerenlullen.  Maar goed, ik heb hem nu uit zijn lijden verlost. Alhoewel... waar is hij nu weer naar op weg?! In de gedaante van de baron Von Münchhausen nog wel. Hij heeft blijkbaar te lang "Tik Tok" geroepen. Die lokroep werd zelfs ver overzee opgevangen. En in China is men technologisch uiterst geavanceerd. Hij wordt nu afstandsbestuurd binnengehaald naar het hoofdkwartier van een zeer verdachte en onbetrouwbare site. De enige troost die hij heeft is dat hij er wellicht onze vroegere vriend Henk Dekkers zal ontmoeten. Moet hij de groeten aan hem doen van een van jullie? Zeg hem dat dan vlug voordat hij gehersenspoeld wordt en wordt ingezet als tot het staatscommunisme geconverteerde spi...

Afgelopen zaterdag hebben Annemie en ik dan eindelijk een nieuwe datum gekozen voor ons jaarlijkse dagje winkelen in Nijmegen. Jullie weten, vorig jaar ging het niet door vanwege wat uiteindelijk ischias bleek te zijn. Ik kon nauwelijks lopen. Dat is nu gelukkig verleden tijd. Volgende maand gaan we dus alsnog inhalen wat we een jaar hebben moeten laten liggen. En mocht zo'n eerste lange dag lopen, sjokken en met spullen zeulen me toch tegenvallen, wel, dan... heeft Annemie pech. Dan laat ik haar 'de kar wel trekken'. ʘ‿ʘ

Niet enkel Christine heeft last van ondeugdelijke glazen ogen, ook Jannie heeft te goedkope exemplaren aangeschaft bij AliBaba. Als ze de deur uit gaat zet ze bovendien doorgaans ook nog eens een in Hong Kong gemismaakte bril op, wat de zaak nog verergert. Zodoende zien we haar hier (vooropgesteld dat niet ook wij glazen ogen in hebben) bij de terugkeer naar haar woonplaats Bergen... maar dan wel het verkeerde Bergen. Het zal, vrees ik, nog wel even duren alvorens ze weer thuis is.

 

Heel fijn! Ik ben vandaag zwaar aan het klooien geweest. Het was mijn wekelijkse boodschappendag, maar het liep nogal anders.  Voordat ik de deur uit ging had ik, als gebruikelijk, de pc aan staan. Ik was lekker bezig, totdat ik plots ontdekte dat Chrome anders oogde dan gebruikelijk. Ik had de dag ervoor een nieuwe - totaal onnodige en overbodige - update gehad, en wat zag ik nu? Mijn bladwijzers waren die van twee jaar terug! Wel @#$%^&!!!  Wat was dit nu weer? Met Chrome had ik nooit eerder problemen gehad. Wel met Firefox, enkele jaren terug. Zul je net zien, lig je lekker op schema, moet je bijna de deur uit, krijg je zoiets! Goed, snel denken dus maar. Een herstelpunt. Die maak ik (bijna) dagelijks. Maar nee, dat hielp niet. Je browsers onttrekken zich daaraan. Wat dan? Tja, dat is niet simpel. Dan moet je je gebruikersprofiel herstellen. Nu kun je je recente bladwijzers terugkrijgen middels de synchronisatie-functie, maar die gebruik ik bewust niet , want dan wordt ...

Nu ja, niet helemáal van André, want ook deze twee hebben we samen gemaakt. Het idee was wel van hem.  Nu hou ik er niet zo van om mezelf op dit Blauwe Bloggerblog te laten prijken, maar in dit geval maak ik graag een uitzondering, want deze twee maaksels tonen me als natuur- en vogelvriend. En dat ben ik ook. Dank dus aan André voor zijn geslaagde inval!

Ik kreeg een klacht van de hoofdpersoon uit deze reeks. Hij wilde liever een schatkaart vinden. Ongetwijfeld met een prinses als schat.  Wel, daar doe ik niet aan. Ik maak geen flauwe, afgezaagde, humorloze oubolligheden. Ik beëindig deze reeks dan ook voortijdig, en laat André hangen aan zijn bungeekoord, dat nu een klokkependel is geworden. Hij heeft de goede afloop van zijn omzwervingen nét niet gehaald. Jammer, spijtig, helaas. Ach, wat een droef einde. De 'cliffhanger' blijft steken op enkele meters hoogte. Maar goed, hij is thuis, en zoals het klokje thuis tikt...

Peter toonde me per mail een oud maakseltje. Een standaardbewerking op een fotograppensite. Peter is te herkennen op het muntje, maar het kan inmiddels beter. Ik heb dan ook maar even een nieuwe versie gemaakt. Het oude maaksel toon ik eronder. 

Ha, gelukkig! André is erin geslaagd een list te bedenken! Hij heeft éen van de sparappelgewichten weten los te maken en heeft zichzelf aan het uiteinde van de ketting bevestigd. Hij gaat bungeejumpen!  Ja... eh... maar zo'n ketting is niet van elastiek. Goed, dan veert hij niet terug omhoog om weer bovenin de toren terug te keren, dat is waar. Maar hoe loopt dit dan wél af? Is dit niet een zeer ondoordachte actie, een wanhoopsdaad?

  Ik voeg geen tekst toe. Die staat er namelijk al in.

Eerder meldde ik al dat ik plots absurde aantallen views kreeg. De laatste week was het weer wat rustiger en normaler, maar vandaag is het opnieuw raak. En zo ben ik in zeer korte tijd van 30.000 naar 50.000 views gesprongen (op mijn 'gele blog'). Over de eerste 30 heb ik anderhalf jaar gedaan, over de volgende 20 anderhalve week. Het is totaal bizar. Over de gunstige gevolgen van dit soort aantallen views voor de vindbaarheid op het web heb ik eerder al verteld. Ik ben dan ook zeer content.

Bij het laatste prikbord vertelde ik over de nieuwe bolide van mijn vader: een Ferrari-rode... rollator. (Het ding is trouwens gewoon zwart.) Ook Jannie heeft zo'n karrertje, maar gebruikt het enkel in huis, ter revalidatie. Nu is een rollator erg handig om bijvoorbeeld boodschappen mee te gaan doen, maar in de tuin heb je er bar weinig aan. En het tuinwerk moet toch gedaan. De planten moeten zo nu en dan bemest worden, om maar eens iets te noemen.  Gelukkig bestaat er ook de rolla-tor. Deze mestkever rolt niet alleen verse mest door heel de tuin heen, maar is ook een gewillig rijdier. Wel, dat zien jullie hier ook. Ook voor bewatering van de planten zijn er speciaal aangepaste kevers te koop bij Volkswagen. Watertorren, jullie begrepen het al. Maar voor zo' n rijdier is Jans nog aan het sparen.

Mochten jullie vandaag Annemie missen, dat kan kloppen. Ze belde me zojuist op, in tranen. Nee, eerder vloekend. Helaas, ik kon het probleem niet voor haar oplossen.  Ik heb vanavond een afspraak met haar en zal zien wat ik kan doen. 

【P】【r】【i】【k】【b】【o】【r】【d】 【a】【u】【g】【u】【s】【t】【u】【s】 【2】【0】【2】【6】 Een eerste augustusinzending. Van Annemie. Die het toch mooi maar aandurft om ongehoorzaam te zijn! Een nieuw bedenksel van André. We hebben het samen uitgewerkt, afgelopen maandag. Dat viel nog niet mee, want het was Andrés idee om ons beiden achterwaarts naar elkaar toe te laten lopen, zodat we tegen elkaar aan zouden botsen. Maar hoe laat je zoiets uitbeelden? Hoe stel je een prompt op die door een AI-computerprogramma begrepen wordt? Niet eenvoudig! Goed, ik wist al dat beweging in beeld kan worden gebracht middels de opdracht 'show the motion of...'. In dit geval van de benen. En dat lúkte ook, maar het achterwaarts naar elkaar toelopen werd niet begrepen. Kijk maar: Met de nodige aanpassingen en moeite hebben we het toch voor elkaar gekregen. En we hebben er voor de duidelijkheid ook nog maar enkele 'comic strip speed stripes' aan toegevoegd. En zie, dit resultaat is al stukken beter.

Ja, dat mag nu dan wel wezen, maar nog steeds zit André in de penarie. Goed, hij heeft in het Zwarte Woud de juiste klok weten te kopen, de klok met het juiste jaartal. Tot zover alles goed. Wat ging er dan tóch weer mis?! En hoe moet hij zich hiér nu weer uit redden? Geen mens die hem hoort, daar diep beneden. En geen mens ook die omhoogkijkt om de tijd af te lezen, iedereen ziet die tegenwoordig op zijn/haar phoneschermpje. André kan dus rustig veren laten groeien en eieren leren leggen.

Zoals jullie wellicht hebben gezien op haar blog, heeft Christine weer eens aan de kust verbleven. Met haar jonge hondje, dat voor het eerst van haar leven oog in oog stond met de wijde Noordzee. Wreed genoeg is het arme beestje door zijn bazin op brute wijze in zee geworpen. Het diertje ziet er op de foto zeer bedremmeld uit.  Ik grijp dan ook terstond in om zulk ernstig dierenleed in de toekomst te voorkomen en laat Christine, onder bewaking van Zazou, het halve Kanaal overzwemmen - en daarna weer terug! Hopelijk leert ze ervan!

De clou van dit maaksel zal misschien niet direct geheel duidelijk zijn. De conductrice zou hier naar de plaatsbewijzen moeten vragen. En de drie dames in het bagagerek zouden wanhopig in hun broek-, vest- en corsetzakken moeten graaien om hun kaartjes te vinden. Zoals het geworden is graaien ze - vergeefs - naar hun damestasjes, alwaar de kaartjes zich bevinden. Die tasjes, echter, zijn bedolven onder mijn reisbagage.  Een heel vermakelijk idee van André, maar waar is mijn kruier? Reist die vijfdeklas? En ziet hij er wellicht uit als een zekere heer A. Z uit B? We zullen het nooit weten, vrees ik.|

Ik hou mijn elastieken statistieken bij. En maar goed ook, want daardoor ontdekte ik vandeweek dat mijn inspanningen op mijn nevensites - Pinterest en Tumblr - resultaat opleveren. Alhoewel, volgens mijn Blogger-statistieken moeten de vele views eerder van het web komen, via de zoekresultaten in de verschillende browsers. Ik zie namelijk geen grote pieken in mijn 'Populairste verwijzende url's'. Niettemin ontdekte ik dat op éen dag mijn blogs idioot vaak waren bezocht. Ik zal het laten zien met een voorbeeld van mijn 'gele blog'. Herkomst van die vele views? Vietnam. Het is mij om het even, ik vind het best. Het heeft wel tot gevolg dat mijn blogs, met steeds meer views, hoger en hoger in de browser-zoekresultaten komen te staan. Op naar de 50.000 views dus maar!

Ja, we zijn afgelopen maandag flink aan het oefenen geweest. André had drie nieuwe ideeën liggen (het idee met de draak was al ouder), en we hebben ze alledrie weten te fabriceren. Het ging echter niet elke keer in éen keer goed. Op de onderste afbeelding kunnen jullie zien wat ik bedoel. We hadden vergeten aan te geven dat ik aan het schranzen moest zijn, en ook dat mijn gezicht in een man moest komen. Op grond van mijn lange haar maakte AI een vrouw van me. Niet de bedoeling, wel komisch.  De hoge rekening voor al mijn schranswerk vindt André overduidelijk niet komisch. (⊙…⊙)

Zelf kom ik momenteel even niet toe aan nieuwe maaksels met jullie in de hoofdrol. Ik ben druk bezig geweest met Tumblr, en sinds enkele dagen ook met Dichters.nl en Gedichten-Freaks. Plus natuurlijk met het heropstarten van mijn vier Blogger-blogs. André vult nu de leemte op. Hij had enkele ideeën klaarliggen die we gisteravond samen hebben uitgewerkt. Dit is er een eerste van. Oorspronkelijk had André me afgebeeld als drakendoder, maar met die stiel wens ik niets te maken te hebben; ik ben een dierenvriend. En dus hebben we er in goed overleg iets geheel anders van gemaakt. André zelf verblijft, voor zover ik weet, nog in het Zwarte Woud, en bevindt zich dus óok in de middeleeuwen. Of zou hij daar inmiddels al uit vertrokken zijn? Ik hoop het jullie spoedig te kunnen laten weten!