Blauwe Bloggerblog

Zo gaat dat, met honden. Je kunt als vrouwtje/baasje wel denken dat jij het voor het zeggen hebt, maar intussen laat het slimme dier jou doen wat het wil. 'Wie laat wie nu uit?' is bijvoorbeeld een bekende vraag. Nee, het is duidelijk, zo'n dier, hoe klein, schattig en onschuldig ogend ook, is in werkelijkheid onze heer en meester. We dansen naar zijn pijpen, en komen op bevel uit zijn hoge hoed tevoorschijn.

Ja ja, berouw komt na de zonde. Nadat Jans zich heeft volgeschranst ("Jans Pomerans van Nieuweschrans" werd ze reeds nageroepen) in het snoepwinkeltje, is ze nu op dieet gegaan. Komt dat nog op tijd? Het lijkt er wel op, want haar bolle hoofd is al flink geslonken. Nu maar hopen dat ze niet gaat overdrijven!  En met overdrijven bedoel ik dus het volgende. Op je lijn letten en op de calorieën is allemaal goed en wel, maar een mens kan ook overdrijven. Nee, dan toch liever een pondje extra! 

En wel heel veel vertraging ook, zo te zien. Wat een pech! Je treft niet alle dagen een metrostation aan, diep onder de grond in de Sahara. Waarom moet dan uitgerekend dit station niet meer in gebruik zijn? De wachtenden kunnen gewogen worden, maar de uitkomst zal zijn: een ons, hooguit. Ik betwijfel dan ook zeer of André zich bij de reizigers zal scharen en lijdzaam zal gaan zitten wachten op heringebruikneming van de lijn. Mij lijkt het in elk geval niet verstanding. Doorhakken dus maar weer, met die pikhouweel! Eerst de knoop, vervolgens het gesteente.

Luitjes, het is werkelijk fantastisch! Ik bedenk een grap, stel een prompt (woordopdracht) op, en laat NoteGPT het werk doen. En wat krijg ik? Méer dan ik opgeef! In dit geval gaf ik als tekst enkel 'Miekies Dierenblog' in, maar wat doet de site? Download de afbeelding maar, open hem met bijv. Paint, en lees wat er allemaal staat. In correct nederlands! Hetzelfde geldt voor het maaksel van Jannie op avondcursus. Het is waarlijk wonderbaarlijk! Ik ben stomverbaasd. Wat een leuk speelgoed! We gaan de komende weken, maanden, jaren nog héel veel lol hebben!

André heeft de waag gegokt en is in het diepe gesprongen. Was het een verstandige keus? Het lijkt er niet op. Hij trof er geen directe verbinding naar Brussel aan, hij zal die zelf moeten uithakken. En hij had het bovengronds al zo warm! Wat een snertvakantie! Hij had, als smartlappenkenner (hij is auteur van het anderhalve pagina dikke naslagwerk 'De Meest Diepzinnige Smartlappen Aller Tijden'), beter naar Johnny Hoes moeten luisteren. Ach, was hij maar bij moeder thuis gebleven...

Jannie zit al een klas hoger dan Christine. Tja, niets aan te doen, Chriske zal nog even moeten wachten om op cursus te gaan.

Nou, vooruit dan, voor éen keer zal ik onze Jans tonen zoals ze zichzelf graag ziet. Maar dan ook alleen omdat ze zo hard studeert.

We weten intussen dat Jannie niet voor alles allergisch is. Ze blijkt bijvoorbeeld van snoeppapier te houden. Geen wonder dus dat ik haar vanmorgen ontwaarde, tijdens het boodschappen doen, in het oude snoepwinkeltje aan de markt in Alkmaar, terwijl ik stond te onderhandelen over de prijs van een gros goudse en edammer kazen. Ik dacht nog even dat het een der dochters van bolle kaaskop Willem Alexander was - een der drie biggetjes dus -, maar nee, het was mevrouw Blaauschimmelkaasboer. Die blijkbaar suikergoed prefereert boven roquefort, gorgonzola en stiltion.

Kijk aan, André heeft zich weten te ontdoen van zijn afzichtelijke vliegelijf. Van de vliegevrouwtjes is hij echter nog niét af, want die blijven hem achtervolgen. Wellicht kan hij eraan ontsnappen door in dit konijnehol te springen. De vraag is echter waar hij dán weer terechtkomt. Aan het andere einde der wereld? Dan is hij nóg verder van huis. Ook lijkt deze konijnepijp reeds eigendom van iemand te zijn. Van iemand die eigenlijk helemaal geen tijd heeft om al die vliegen te verjagen omdat hij altijd zo'n verschrikkelijke haas heeft. Pardon, haast.  Haast heeft André ook, en wel om thuis te komen. Maar wat doe je daaraan, in het midden van een gigantisch gote, lege zandvlakte? De sprong toch maar wagen dan?

Annemie heeft thuis geoefend. Ik durf haar inmiddels dus gerust mee te nemen naar een indonesisch restaurant. Dat gaat ook gebeuren, en wel de 18ᵉ van deze maand. Als ze tenminste op tijd terug is, want ze is eerst nog even snel een vervolgcursus aan het volgen in Indonesië zelf. Ze had daar nog net voldoende vakantiedagen voor die ze op kon nemen. Jullie zien, het is een stoomcursus.

Oh jee! Oh Dré! Hier is iets geheel mis gegaan! Dat krijg je ervan wanneer je als amateurtje zonder welke ervaring dan ook probeert je te verpoppen tot vlinder met straalmotoren. Nu zit hij met de gebakken peren, die hij van ellende maar gedroogd heeft en als pruimtabak in zijn waterpijp heeft gestopt. Of zou dit wellicht slechts een nare droom zijn? Lopen er wel Alicejes rond in de Sahara? En groeien er wel paddestoelen? Hoe dan ook, ik zal mijn vriend Jeff Goldblum eens bellen om hem te vragen wat je doen moet wanneer je in 'the fly' bent veranderd.

Veel reacties op 'vlammenwerpster' Miekie. Ook van Jannie, die opnieuw vertelde over haar gevoeligheden en allergieën. Ik krijg dan altijd acuut medelijden met haar. Wat kan ze eigenlijk wél onbezwaard eten? Bitter weinig, vrees ik. Ik zal haar dan ook nooit mee uit eten nemen. Alhoewel... het is natuurlijk wel lekker goedkoop. Hier zien we haar aan de maaltijd. Ze heeft gekozen voor de complete kaart, de gulzigaard. Let wel: ik bedoel dan de kaart zélf. Papier verdraagt ze namelijk nog net wél. En de vriendelijke ober biedt haar er een graitis glas niets bij aan. Ik herzie dus mijn mening; ik naam haar gerúst mee uit eten. Zolang ze tenminste maar niet smakt en boert.

Ja, onze Chris mag dan weer thuis zijn, maar ook in Vlaanderen kan het waaien! Of het nu de mistral zelf is die haar heeft achtervolgd tot thuis of een ingeschakeld familielid uit de familie der winden, ik weet het niet, maar kijk haar eens vliegen! Tja, 'vol-au-vent' betekent dan ook 'vlucht op de wind'. Ze had er beter aan gedaan een andere route te kiezen om Zazou uit te laten!

Oeps! Dit ging even mis! Firefox had kuren. Eerst al bij het maken van de grappige bewerkingen van Peters foto (ik moest switchen naar Edge), daarna bij het maken van de afbeelding. Ook daarbij moest ik overschakelen naar een andere browser, te weten Chrome. Ik kreeg namelijk niets in beeld. Maar op Chrome bleken de gemaakte afbeeldingen keurig bewaard te zijn en te downloaden. Het resultaat? Maar liefst drie verschillende versies, alle gemaakt met dezelfde prompt. Peter kan dus kiezen. En jullie, anderen, ook. N.b., voor de geïnteresseerden: de eerste twee zijn gemaakt met NoteGPT, de derde met Nano Banana.

Tja, dat valt te bezien. Zowel de rups als André zelf hebben zich ingesponnen en zijn tot pop geworden. Kan André weldra naar huis vliegen ? Ik vind het ietwat omslachtig. Maar wie ben ik. Zelf had ik gewoon een Concorde of Boeing 747 gekaapt. Of desnoods een bromvliegmachine.

Ik meld me hier morgenochtend wel weer. Jullie vermaken je best, zag ik. Wel heb ik vanavond nog even een vervolg gemaakt op Andrés avontuur in de Sahara. Ach, ik had het al voorspeld; rupsbanden zijn zeer onbetrouwbaar. Maar terwijl de banden zich aan het verpoppen zijn en de trein dus bandeloos in het saharazand is gestrand, heeft André nog een nieuw rijdier weten te bemachtigen. Of hij daarmee tot in Brussel beland? Ik twijfel het te bewagen...

Ha! André heeft het voor elkaar hoor! Hij heeft een trein weten te vinden en kan nu eindelijk definitief koers zetten naar huis! Hij heeft de trein zelfs gekaapt, want hij bevindt zich in de cabine der machinist. Op rupsbanden zal het echter minder snel gaan dan verhoopt. Bovendien willen dat soort banden nog weleens op een ongelegen moment gaan verpoppen.

Zoals jullie bij het meiprikbord hebben kunnen lezen ben ik afgelopen zaterdag op bezoek geweest in Den Bosch. En heb ik gekookt. Champignons in ketjapsaus - een vegetarische variant op babi ketjap. Het baksel was een tikkie (fikkie) te heet voor arme Annemie. Maar het was wel een goede oefening voor haar, want de 18ᵉ van deze maand gaan we naar Arnhem, en ook daar gaan we indonesisch eten. Ach, ze went er wel aan!

Zoals jullie wellicht weten zingt Peter. En wel in een koor. Nu weet ik dat een van zijn tientallen broers in Australië woont, dus ik heb even contact met hem opgenomen. En jawel, Peter heeft in 'Down Under' opgetreden. Met een heuse dijenkletser! Zijn performance was zeer geschlagt!

Hoevaak hebben we het intussen al niet gehoord: 'Zo jammer'? Het is Chris' lijfspreuk geworden. En maar klagen over de Mistral. Ja zeg, ga dan ook niet de Mont Ventoux beklimmen. Die naam betekent 'winderige berg'! 

Grote afwezige vandaag op dit Blauwe Bloggerblog: Jannie. Maar die is zich dan ook mentaal aan het voorbereiden op alwéer zo'n rotoperatie. En op alwéer een metalen gewricht. Een heup deze keer. Ik mag heupen dat alles goed gaat. Maar ik kan me goed voorstellen dat ze danig de lust voelt zich af te reageren. Van mij mag ze!

Maar hoe vergaat het intussen onze sprookjesschrijver zelve? Wel, zijn chauffeur, de dromedaris, reed niet helemaal naar Brussel, wat niet verwonderlijk is. Hij heeft het tweetal dan ook gedropt bij een uitspanning. Zijn reisgenote heeft gepassagierd op een saharastomer, maar André zelf houdt niet van sterke deining, en wacht dus liever op de snelbus of een intercity. Dit onder het genot van een verfrissende hete drank.

Ach, we zijn alweer aan het eind van Andrés sprookje beland. Hoe droevig. Gelukkig kent het een happy end. Nu ja, niet voor de draak dan, die chagrijnig en met hangende drakepoten de aftocht blaast. Ook onze troubadour kiest het pad. Niet het drakepad, ook niet het hazepad, maar zijn eigen eenzame weg. Prinses Lentelied zal op deze feestavond ongetwijfeld gaan 'feesten' (lees: beesten) met zo'n beetje alle edelen ten kastele, en daar wenst hij geen getuige van te worden. Hij heeft dan ook zijn oogkleppen (in dit geval een vizier) neergelaten en rijdt nu zonder ook nog maar iets te kunnen zien zijn volgende avontuur tegemoet. Als hij tenminste, met zulk slecht zicht, niet in een ravijn stort. Troubadour Vin en prinses Lentelied vertrekken samen terug naar het kasteel waar een groot feest wordt gehouden. Een beloning. Weten dat hij een goede daad gedaan heeft, is voor troubadour Vin reeds een beloning. En ook weten dat prinses Lentelied tevreden is over hem. Hij neemt afschei...

【P】【r】【i】【k】【b】【o】【r】【d】 【j】【u】【n】【i】 【2】【0】【2】【6】 Zo, daar gaat 'ie weer. Een nieuwe maand, een nieuw prikbord. Juni is de zomermaand. Laat maar komen! Een eerste inzending voor bij dit wonderbaarlijk genoeg nog steeds niet lekke prikbord van Annemie: Ook André is al aan het insturen. Hij is aan het experimenteren gegaan op een der AI-sites, en stuurde me per mail een hele reeks brave maaksels. Braaf in de zin van saai en zouteloos. En jullie weten, daar hou ik niet van. Neem nu dit maaksel, waarin ik als dokter een borstonderzoek uitvoer. Zowiezo ben ik allang niet meer de jongeling die ik was op de pasfoto die André gebruikt heeft, en ten tweede ben ik uitsluitend handtastelijk - zoals ik hem per mail al uitlegde - bij wildvreemde vrouwen op straat die mij niet kennen en mij dus ook niet bij de politie kunnen aangeven.  Maar afijn, ik toon zijn maaksel toch. Ik heb er echter wel snel even een vervolgprent op gemaakt.  Ik zie nu dat André heeft verzuimd de juiste naam op mij...

Opnieuw ontdekte ik vanavond iets onverwachts op Pinterest. Ik had namelijk drie meldingen. Zowaar, reacties!  Toen ik ze beantwoordde, zag ik plots nieuwe statistieken. Zeer onverwachte statistieken. Cijfers die ik niet zag in het overzicht van mijn posts. Ik begrijp nu opeens dat ik gister meer dan 1000 views had op Blogger. Tjonge, wat werkt die site (Pinterest dus) slecht! Kijk maar even mee. De post waarop ik reacties kreeg (in het noors en russisch) blijkt plots vele malen gedeeld te zijn. En dat zag ik niet in mijn gewone overzicht.